Şehit Aileleri Bayramda ne yapar, ne bekler?

Her ne yaparsanız yapın, şehidin yokluğunu gideremezsiniz.

Şehit Aileleri Bayramda ne yapar, ne bekler?

Şehit Aileleri için bayramdan söz etmek imkansız. Bayram demek hiç kurumayan bir yaranın kanaması demek.

Şehitliklerde tülbentiyle evladının, eşinin mezar taşını silen kadınları gördüğünüzde gözyaşlarınızı tutamazsınız.

Şehit çocuklarının bayramlık elbiselerini giyerek şehitliklerde bayramlaşma manzaraları karşısında dayanamazsınız.

O acıları derinden yaşayan Allah’ın sevgili kulu aileleri, teslimiyet içinde görür, kendinizden utanırsınız.

Teröre, teröriste lanet okur, karanlığa bir ok atarsınız.

Şehit Ailelerini hayatın içinde acılarıyla baş başa bırakıp, geri adımlarla şehitlikten ayrılırsınız.

Şehit ailelerine para yardımı yapalım, şehit çocuklarına hediye alalım, şehit eşlerine yüksek maaş bağlayalım.

Her ne yaparsanız yapın, şehidin yokluğunu gideremezsiniz.

Şehit ailesi için hayat hep kanayan yaradır. Bir sünnet merasimi, şehit evladının nişanı, nikahı o yaraların kanaması ve içe akan gözyaşları demektir.

 

Sünnet olan çocuk yatağından çığlık atar, “babaaaaaaaaaaaaaaa” misafirler şaşırır. “Şehitler Ölmez” deriz de ne anlama geldiğini anlamayız.

 

Şehit baba oğlunun sünnetine gelmiştir. Çocuk ve dedesi dışında kimse şehidi görememiştir.

 

Şehit ailesi olmak işte böyle bir şey.

 

Acı, hüzün, tevekkül ve Allah’ın yardımı ile hayata tutunmak…

 

İntikam yeminleri.

“Kanı yerde kalmayacak” sözleri itibarı olmayan vaatler.

Şehit Ailelerini ayakta tutan tek şey inançları. Allah’a olan imanları.

Onun dışında kimsenin bir beklentisi yok.

Onlar bir şey beklemiyor diye biz insanlığımızı unutmamalıyız.

 

Süslü salonlarda bayramlaşma törenleri, şehitliğe konulan bir karanfil ve gazetecilere poz vermek dışında yapmamız gereken bir şeyler olmalı.

 

Öyle değil mi, Asil Türk Milleti…

 

 

 

YUSUF İNAN / ŞEHİTLER ÖLMEZ

www.sehitlerolmez.com